เราไม่มีวันรู้ว่า… ฟ้าหลังฝนมันสดใสแค่ไหน? ถ้านัยย์ตาเรา ยังมีน้ำตารื้นอยู่ เราไม่มีวันรู้ว่า… หัวเราะทีหลังดังกว่าแค่ไหน? ถ้ายังมีเสียงสะอื้น กลบเสียงหัวเราะอยู่ เราไม่มีวันรู้ว่า… ปากฉีกยิ้มได้กว้างแค่ไหน? ถ้าปากยังพร่ำบ่น ถึงคนที่ห่างหายไปตั้งนานแล้ว เราไม่มีวันรู้ว่า… ตัวคนเดียว มันมีความสุขมากแค่ไหน? ถ้ายังเอาตัวเอง ไปผูกติดไว้กับคนคนนึงอยู่ และเราไม่มีวันรู้ว่า... หลังจากที่เค้าไม่อยู่แล้ว เรายังมีโอกาสไปต่อ ได้ไกลแค่ไหน เรายังมีโอกาส เดินไปเจอคนใหม่ๆ อีกกี่คน เรายังมีโ